Dzieci o szczególnych potrzebach to nasz skarb.
Dzieciństwo jest czasem niekończącego się odkrywania nieograniczonych możliwości. To etap, na którym kształtuje się nasza osobowość, wartości oraz postrzeganie świata. Dzieci, poprzez swoją naturalną ciekawość i autentyczność, otwierają przed nami drzwi do niezwykłych refleksji. Wnoszą w nasze życie niewyobrażalną radość, bezwarunkową miłość i nieustającą nadzieję na przyszłość.
Ogromnego wsparcia i wyjątkowej miłości wymagają dzieci niepełnosprawne. I nie chodzi tu tylko o miłość rodziców, ale też bezinteresowną miłość opiekunów i rówieśników. To oni wspierają je w budowaniu poczucia wartości, pokonywania barier, zauważanej inności, a przede wszystkim w utwierdzaniu w przekonaniu, że są tak samo WAŻNE jak reszta dzieci.
Warto pamiętać, że wychowanie dziecka z niepełnosprawnością to nie tylko trud ale wiele radości, satysfakcji, bezwarunkowej miłości. To nauka cierpliwości, wrażliwości, empatii, cieszenie się z najdrobniejszych rzeczy w życiu.
W tej kwestii nie ma idealnych rozwiązań, czy zasad. Każda sytuacja jest inna, podobnie jak poziom niepełnosprawności. Są jednak pewne wskazówki, które mogą się sprawdzić w większości sytuacji. Należą do nich:
- zidentyfikowanie konkretnych potrzeb i określenie sposobów ich zaspokojenia;
- radość i śmiech;
- rozmowa i szczerość;
- grono przyjaciół;
- pasje i talenty;
- „doładowanie” emocjonalnych akumulatorów;
- wytrwałość kluczem do szczęścia;